Kerbela'daki müminler, “Leyle-tul Vahşe” (Issız Gece/“Şâm-ı Gerîban” - Farsça) olarak bilinen, Ebu Abdullah el-Hüseyin'in (a.s.) esir alınan hane halkının yaşadığı acı yüklü anları ve musibetleri yas merasimleri aracılığıyla andı. Bu merasimleri Muharrem ayının on birinci gecesinde iki mübarek türbede gerçekleştirmek, Kerbelâ’da Hüseynî matem geleneğinin bir parçası.
Yas tutanlar, Ehl-i Beyt’in (a.s.) bu günde yaşadığı acıya ortak olmak ve taziye sunmak için Hz. Ebulfazl Abbas'ın (a.s.) türbesine doğru gider, ardından Beynel-Haremeyn-i Şerîfeyn meydanında yürüyüşlerine devam ederek Şehitler Efendisi'nin (a.s.) türbesine ulaşırlar.
relatedinner
Hüseynî mersiyelerin okunduğu ve ağıtların yakıldığı on birinci gece merasimlerine katılanlar ayrıca Beynel-Haremeyn-i Şerîfeyn bölgesinde ve Mukaddes Hz. Hüseyin (a.s.) ve Hz. Abbas (a.s.) Türbelerinin çevresinde mumlar yakar. Bilindiği gibi hicri 61 yılı Muharrem ayının on birinci gecesi, Hz. İmam Hüseyin’in (a.s.) ailesi için çok karanlık bir gece olmuştur. Zira ağabeyleri, babaları, kardeşleri, amcaları ve eşlerini yitiren yemiler ve dulların şahadet acısı dinmeden günlerce devam edecek esaret çilesi başlamıştır.
Mukaddes Hz. Abbas (a.s.) Türbesi, bu acı hatırayı yaşatmak için bölümleri ve teşkilatları aracılığıyla hazırladığı yas ve hizmet programını uygulamaya devam ediyor.








