عباس باسم المحمداوی، پسر ۹ ساله‌ای از منطقه سیبه بصره، در موکب کوچک خانواده‌اش خدمت می‌کند. او می‌گوید: وقتی پرچم‌ها از خیابان اصلی که سه کیلومتر تا خانه ما فاصله دارد عبور می‌کنند، والدینم مرا آماده می‌کنند. قبل از طلوع آفتاب برای آوردن یخ می‌روم تا آب و نوشیدنی‌ها را خنک کنم. وقتی زائران امام حسین (علیه‌السلام) برای نوشیدن یک لیوان آب از دستم می‌ایستند، دلم پر از افتخار و شادی می‌شود.